ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Ένα παιδί που μεγαλώνει σε μια κοινωνία με ετερόφυλα πρότυπα, νόμους και αντιλήψεις και παρόλα αυτά συμφιλιώνεται με την ομοφυλόφιλη ή αμφιφυλόφιλη φύση του (ναι, την φύση του), θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω κάτι παραπάνω από γενναίο. Αλλά μην παραμυθιάζεστε: είναι παιδί, χρειάζεται στήριξη, αγάπη, κατανόηση και πάνω από όλα μια αγκαλιά από αυτούς που το έφεραν στον κόσμο.

Είναι πολύ εύκολο να πείτε σε αυτό το παιδί πως είναι «ανώμαλο» και «ντροπή της οικογένειας» και της κοινωνίας. Είναι ακόμα πιο εύκολο όμως να το ρωτήσετε πώς νιώθει. Μην φοβάστε, είναι απλό, δυο λέξεις μόνο. Στην χειρότερη θα ξεσπάσει τον φόβο του στην αγκαλιά σας, στην καλύτερη το παιδί σας θα γίνει ευτυχισμένο.

Δεν είναι εύκολο να συνειδητοποιείς την διαφορετικότητά σου, δεν είναι εύκολο να έρχεσαι σε συνεχή κόντρα με όλα αυτά που σου λένε πως είναι σωστά, δεν είναι εύκολο να το παραδέχεσαι ακόμα και στο ίδιο σου τον εαυτό – ο εαυτός μας, μην ξεχνάτε, μπορεί να γίνει ο πιο σκληρός κριτής. Ζούμε σε έναν κόσμο που τα αγόρια πρέπει να αγαπούν το μπλε, τα κορίτσια το ροζ, οι άντρες να λατρεύουν τις γυναίκες και οι γυναίκες να λατρεύουν τους άντρες και το μόνο αποδεκτό ζευγάρι να είναι ένας άντρας και μια γυναίκα. Γάμος, παιδιά και μόλις φτιάχτηκε το τέλειο ζευγάρι, η τέλεια οικογένεια.

Και κάπου εδώ να σου ένας έφηβος ή μια έφηβη που δεν ελκύονται από το αντίθετο φύλο αλλά από το δικό τους. Πρόβλημα. Το διαφορετικό πάντα φόβιζε τους ανθρώπους, πόσο μάλλον οι γενετήσιες αποκλίσεις. Δεν ξέρω, ίσως η κοινωνία να νοιώθει πως διασαλεύεται η φυσική τάξη που έχει μάθει να πιστεύει, πως απειλείται η ίδια η ύπαρξή της. Το θέμα όμως είναι πως αυτοί οι άνθρωποι υπάρχουν. Και το να αντιδράς ρατσιστικά απέναντί τους ή να κάνεις διακρίσεις εις βάρος τους λέγεται ομοφοβία. Και δυστυχώς υπάρχουν άπειρες ιστορίες ανθρώπων που δέχθηκαν ομοφοβικές επιθέσεις, είτε λεκτικές είτε και σωματικές (ακόμα και δολοφονικές) μόνο και μόνο γιατί διέπραξαν το… φοβερό έγκλημα να έχουν έναν άλλο σεξουαλικό προσανατολισμό.

«Είμαι κορίτσι, είμαι 17 χρονών και με ελκύουν οι γυναίκες. Όχι, δεν το επέλεξα, απλά συνέβη! Στα όνειρα μου υπάρχει μια όμορφη γυναίκα και όχι ένας όμορφος άντρας! Είναι λάθος; Είμαι αμαρτωλή; Θα καώ στην κόλαση; Θα γίνω η ντροπή της οικογένειας; Θα με κοιτάνε και θα μου συμπεριφέρονται περίεργα, με φόβο και απέχθεια οι φίλοι μου; Είναι κακό; Είμαι τρελή; Ανώμαλη; Τις προάλλες είδαμε με το πατέρα μου δύο γυναίκες να περπατάνε χέρι-χέρι. Τις κοίταξε με απέχθεια και τις είπε «παλιολεσβίες» και «τζιβιτζιλούδες». Έτσι θα με πει και εμένα αν με δει; θα με μισήσει;

Φοβάμαι τόσο. Τι κάνω; Τι πρέπει να κάνω; Είναι τόσο κακό να αγαπάς και να ερωτεύεσαι έναν άνθρωπο του ίδιου φύλου; Οι μέρες περνάνε και εγώ δεν ξέρω ακόμα τι να κάνω. Τις τελευταίες μέρες δεν βγαίνω από το σπίτι. Θέλω να μιλήσω στις φίλες μου για εκείνη την μελαχρινή εντυπωσιακή κοπέλα που γνώρισα πριν από λίγες μέρες αλλά πώς θα το πάρουν; Δεν θέλω να με μισήσουν. Δεν θέλω να τις χάσω, δεν θέλω να με δείχνουν με το δάχτυλο και να γελάνε. Τι να κάνω; Να το πω στην μαμά μου; Με ανησυχεί τόσο πολύ αυτό το θέμα… αλλά αν έχει την ίδια άποψη με τον πατέρα μου και με μαλώσει;

Άρχισα να βγαίνω από το σπίτι αυτές τις μέρες. Ήρθε εχθές μια φίλη μου να με δει γιατί ανησύχησε που δεν με έβλεπε και πάνω σε έναν ξέσπασμα φόβου της τα είπα όλα. Με ηρέμησε και μου είπε πως δεν πειράζει, πως δεν είναι τόσο κακό και πως ξέρει κι άλλες κοπέλες που νιώθουν έτσι και που ελκύονται από το ίδιο φύλο. Ξαφνιάστηκα, δεν το περίμενα, ένιωθα πως μόνο εγώ νιώθω έτσι. Μου γνώρισε σήμερα αυτές τις κοπέλες, ένιωσα τόσο όμορφα που είδα πως δεν είμαι μόνη, πως υπάρχουν κι άλλοι σαν και εμένα. Ήμουν ο εαυτός μου για πρώτη φορά, δεν χρειαζόταν να προσποιηθώ για τίποτα, για πρώτη φορά δεν φοβόμουν.

Έχει περάσει ένας μήνας. Βγαίνω με μια κοπέλα, είναι στην ηλικία μου είναι πολύ όμορφη και της αρέσει πολύ να πηγαίνει μεγάλες βόλτες και να μιλάει για τους πλανήτες. Καμιά φορά περπατάμε χέρι-χέρι με προσοχή, μερικοί μας κοιτάνε περίεργα, άλλοι πάλι δεν μας παρατηρούν καθόλου. Νιώθω τόσο όμορφα μαζί της, κάνω όνειρα, βάζω στόχους. Μερικά παιδιά από το σχολείο μάς έχουν δει να περπατάμε μαζί και όταν με βλέπουν με κοιτάνε περίεργα και γελούν μεταξύ τους. Νοιώθω πολύ άβολα… Κι αν το πουν στους γονείς μου; Μακάρι να μην το κάνουν.»

Μια ολόκληρη ζωή γεμάτη φόβο και αγωνία βιώνει το μεγαλύτερο ποσοστό των ομοφυλόφιλων ανθρώπων από την στιγμή που το συνειδητοποιούν. Και προσπαθούν να ζήσουν όπως όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι, κάτι που στην πραγματικότητα δεν γίνεται εύκολα ποτέ. Ο κόσμος είναι γεμάτος στερεότυπα – για τη ακρίβεια λατρεύει τα στερεότυπα. Έτσι τα ομοφυλόφιλα άτομα πρέπει να κρύβονται. Στην αρχή κρύβονται από την οικογένεια τους και από τους φίλους τους, στην συνέχεια από τους συνεργάτες τους – αν θέλουν να μείνουν σε μια δουλεία χωρίς προβλήματα – και εν συνεχεία σε όποιον γνωρίζουν εσκεμμένα υποκρίνονται κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι.

Δεν είναι μεγάλο το ποσοστό των ανθρώπων που «έχουν βγει από την ντουλάπα» ή έχουν κάνει το λεγόμενο «coming out», που σημαίνει εκτός από τον εαυτό τους να παραδεχτούν τουλάχιστον την διαφορετικότητα τους στην οικογένεια τους και στου υπόλοιπους κοντινούς τους ανθρώπους. Μεγάλη ανασφάλεια κυριεύει τα συγκεκριμένα άτομα στα περισσότερα από αυτά που προσπαθούν να κάνουν και αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχουν βιώσει την αποδοχή.

Όταν γίνονται τέτοιες συζητήσεις, θα βρεθούν πολλοί να πουν πως «εντάξει, δεν είναι τόσο ακραία τα πράγματα, ακόμα και στην Ελλάδα είναι πιο φιλικές οι διαθέσεις με τέτοια θέματα». Δεν είναι ακριβώς έτσι! Μπορεί βλέποντας ένα γκέι ζευγάρι να μην υπάρχει κόσμος που θα τρέξει αμέσως να το λιθοβολήσει αλλά σίγουρα θα υπάρχουν αρκετά άτομα που θα πουν «μακριά από εμάς» ή θα φερθούν ομοφοβικά αν μάθουν πως ένας κοντινός τους άνθρωπος είναι ομοφυλόφιλος.

Όμως κάθε πρόβλημα έχει την ρίζα του. Και όπως στα περισσότερα προβλήματα, έτσι και εδώ η ρίζα είναι η έλλειψη παιδείας και σωστής ενημέρωσης. Οι περισσότεροι άνθρωποι αγνοούν τον ορισμό των λέξεων σεξουαλικός προσανατολισμός και σεξουαλική ταυτότητα. Κανείς δεν γεννήθηκε ομοφοβικός, η άγνοια τον έκανε και η κακή παιδεία. Θα έπρεπε όλα τα παιδιά στην εφηβεία ή και λίγο πριν να ενημερώνονται για αυτά τα πράγματα, να μάθουν επιτέλους πως το να είσαι ομοφυλόφιλος δεν είναι κακό, πως συμβαίνει, πως δεν πρέπει να ντρέπεται κανείς γι’ αυτό, πως δεν είναι σε καμία περίπτωση κάποιος ανώμαλος επειδή του αρέσουν άτομα του ίδιου φύλου και πως, αν κάποιος δεν έχει τον ίδιο σεξουαλικό προσανατολισμό με εσένα, το μόνο που επιβάλλεται να κάνεις είναι να τον αποδεχθείς όπως αποδέχεσαι τον εαυτό σου. Ό,τι δεν καταλαβαίνεις δεν είναι λάθος ή κακό, αποδέξου το! Μην το κρίνεις, εφόσον δεν το καταλαβαίνεις δεν θα μπορέσεις να έχεις ποτέ μια εμπεριστατωμένη άποψη.

Επίσης δεν είναι πάντα θέμα επιλογής. Μόνο ένας παράφρων θα επέλεγε από μόνος του να μπει στο περιθώριο, να τον χλευάζουν οι περισσότεροι γύρω του, να μην τον αποδέχονται και να υφίσταται βίαιες συμπεριφορές από διάφορους άλλους ανθρώπους που τον θεωρούν ανώμαλο γιατί απλά αγάπησε έναν άνθρωπο ή επειδή παρουσιάζει ομοερωτική συμπεριφορά. Μερικές φορές απλά συμβαίνει. Όπως στα ετερόφυλα άτομα αυθόρμητα τους ελκύουν άτομα του αντίθετου φύλου, έτσι συμβαίνει και στους ομοφυλόφιλους.

Είναι πολύ εύκολο για τους περισσότερους από μας να (κατα)κρίνουμε κάτι με το οποίο δεν συμφωνούμε ή δεν καταλαβαίνουμε ή απλά είναι κάτι διαφορετικό και δεν γνωρίζουμε πολλά γι’ αυτό. Ενώ αντιθέτως φαίνεται πολύ δύσκολο να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε. Αυτό όμως πρέπει να αλλάξει. Είναι πολύ εύκολο να καταλάβουμε τους συνανθρώπους μας, αρκεί επιτέλους να το προσπαθήσουμε. Συμβαίνουν τραγικά γεγονότα στο όνομα της ομοφοβίας και υπάρχουν πολλοί ανασφαλείς, φοβισμένοι άνθρωποι που ζητάνε την αποδοχή μας. Δεν ζητάνε την λύπηση μας, ζητάνε να τους καταλάβουμε. Όλοι μας έχουμε ανάγκη την αποδοχή. Ας σταματήσουμε να κρίνουμε ό,τι δεν καταλαβαίνουμε. Ας ενθαρρύνουμε ανθρώπους να εκδηλωθούν, δεν είναι ωραίο το περιθώριο. Αγκαλιάστε λοιπόν το ομοφυλόφιλο παιδί σας, τον ομοφυλόφιλο φίλο σας ή την ομοφυλόφιλη φίλη σας, τον ομοφυλόφιλο αδερφό σας ή την ομοφυλόφιλη αδερφή σας, ακόμα και έναν άγνωστο ομοφυλόφιλο και όχι μόνο. Αγκαλιάστε όλη την LGBT κοινότητα ή ΛΟΑΤ, όπως λέγεται στα ελληνικά. Όλοι είμαστε άνθρωποι. Όλοι είμαστε διαφορετικοί αλλά ίσοι. Όλοι έχουμε τα ίδια δικαιώματα στην ζωή και στην ελεύθερη έκφραση των συναισθημάτων μας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here