ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Πριν λίγο καιρό τιμήσαμε την ημέρα της γυναίκας. Ναι, εκείνη τη μέρα όπου οι περισσότεροι θα πουν στη σύντροφό τους χρόνια πολλά και θα της πάρουν ένα τριαντάφυλλο, ένα κόσμημα, ένα ρούχο – ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός – για να της δείξουν πόσο πολύτιμη και σημαντική είναι. Βέβαια, μεταξύ μας: αν είναι μόνο τότε να αξίζουν δώρα και φιλιά οι γυναίκες σας, καλύτερα κάκτο και φο μπιζού guys. Κλισέ, το ξέρω, αλλά ισχύει.

Ίσως μάλιστα η λέξη κλισέ να αξίζει στα περισσότερα απ’ όσα θα γράψω εδώ. «Πάλι για την ισότητα θα λέμε;» θα αναρωτηθούν κάποιοι. Ναι παιδιά, το ξέρω, υπάρχουν και οι άντρες. Και ξέρω πως κι αυτοί έχουν ψυχή και πως βιώνουν πολλαπλές καταπιέσεις. ΟΜΩΣ εδώ γράφω για την μέρα της γυναίκας – που τραβάει σίγουρα τα περισσότερα. Αποδεχτείτε το λοιπόν, ελάτε σιμά μου και συνεχίστε να διαβάζετε μαζί μου. Μπορεί και να σας αρέσει. Αν όχι, απλά παρατήστε το. Εγώ πάντως έχω κάνει ήδη ξεκάθαρο το τι ακολουθεί.

Και για αρχή λίγη ιστορία: η γιορτή της γυναίκας ξεκίνησε ως ημέρα μνήμης για μια μεγάλη απεργιακή διαμαρτυρία που είχε γίνει στις 8 Μαρτίου του 1857 στη Νέα Υόρκη από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Για πρώτη φορά γιορτάστηκε στις ΗΠΑ το 1909, ενώ μετά από δύο χρόνια εισήχθη και στην Ευρώπη. Σήμερα η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας είναι μια ήμερα εορτασμού των κοινωνικών, οικονομικών, πολιτιστικών και πολιτικών επιτευγμάτων των γυναικών, αποτελεί όμως επίσης και μια πρόσκληση για δράση, προκειμένου να επιταχυνθούν και να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες εξίσωσης των δύο φύλων.

Αυτή η μέρα είναι αρκετά σημαντική γιατί θυμίζει κάποιους αγώνες που γίνανε και υποδεικνύει κάποιους που μέλλει να γίνουν. Υπάρχουν χώρες στις οποίες τα ίσα δικαιώματα για τις γυναίκες φαντάζουν άπιαστο όνειρο, πολύ μακρινό από την πραγματικότητα. Στην Ινδία για παράδειγμα η δολοφονία γυναικών επειδή δεν ικανοποιήθηκαν οι απαιτήσεις των συζύγων για προίκα είναι καθημερινό φαινόμενο. Στο Πακιστάν οι δολοφονίες γυναικών για ζητήματα τιμής, οι βιασμοί, οι επιθέσεις με οξύ είναι επίσης κάτι συνηθισμένο.

Όμως και στη δική μας Ευρώπη τα πράγματα δεν είναι ρόδινα. Τον 19ο και 20ο αιώνα έγιναν σίγουρα κάποια βήματα σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και σήμερα η γυναίκα νομικά τουλάχιστον έχει εξισωθεί και διατηρεί τα ίδια δικαιώματα με τους άντρες. Σε βαθμό που στα 2017 – καλή χρονιά είπαμε; Δεν είπαμε. Καλή χρονιά! – να τα θεωρούμε δεδομένα και αυτονόητα. Αλλά όχι, επιτρέψτε μου να πω πως κάποια από αυτά, ακόμα και στο διαμέρισμα ή το super market του διπλανού τετραγώνου καταπατώνται. Ακόμα και σήμερα.

Γυναίκες που δεν προσλαμβάνονται αν έχουν βλέψεις κάποια στιγμή να κάνουν οικογένεια, γυναίκες που «η θέση τους είναι μονάχα στην κουζίνα», γυναίκες που ξυλοκοπούνται από τον άντρα τους και οι αρχές δεν θα το μάθουνε ποτέ, γυναίκες που είναι «προκλητικές» αν φανεί γόνατο και είναι άξιες βιασμού γιατί «το ήθελαν και το έπαθαν» χωρίς και πάλι το μάθουν ποτέ οι αρχές. Όχι δεν είναι υπερβολές, όλα αυτά συμβαίνουν. Μπορεί να έχεις ακούσει τέτοιες ιστορίες και εσύ ή και να ήσουν μάρτυρας τέτοιων περιστατικών.

Περίπου 13 εκατομμύρια γυναίκες στην ΕΕ έχουν πέσει θύματα σωματικής βίας το 2012, αριθμός που αντιστοιχεί στο 7% των γυναικών ηλικίας 18-74 ετών στην ΕΕ

Περίπου 3,7 εκατομμύρια γυναίκες στην ΕΕ έχουν υποστεί σεξουαλική βία το 2012, δηλαδή το 2% των γυναικών ηλικίας 18-74 ετών στην ΕΕ

Βία κατά των γυναικών, πανευρωπαική έρευνα, FRA European Union Agency For Fundamental Rights

Τα περισσότερα περιστατικά κακοποίησης γυναικών είναι περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας. Τα περισσότερα από αυτά δεν θα γνωστοποιηθούν ποτέ.

Οι περισσότερες γυναίκες που γίνονται θύματα σωματικής και ιδιαίτερα σεξουαλικής βίας φοβούνται να μιλήσουν σε κάποιο οικείο τους πρόσωπο, πόσο μάλλον στην αστυνομία ή σε κάποια αρμόδια ομάδα ή οργάνωση.

Έχω ακούσει ιστορίες βιασμού, έχω ακούσει και έχω δει καβγάδες με λεκτική βία και εκφοβισμό απέναντι σε γυναίκα.

Είμαι γυναίκα!

Θα πρέπει να φοβάμαι;

Θα λυθεί ποτέ αυτό;

Ποια είναι οι ευθύνη όλων μας απέναντι σε αυτά τα περιστατικά, σε μια χώρα που υποτίθεται πως σέβεται την γυναίκα και τα δικαιώματα της;

Αυτά τα ερωτήματα, λίγες μέρες μετά την 8η Μαρτίου, είναι και οι αφορμές αυτού του άρθρου. Θέλω μεγαλώνοντας να νιώθω ασφαλής, να νιώθω την ισότητα στην κοινωνική μου ζωή, να μην χρειαστεί ποτέ να καταραστώ το φύλο μου επειδή στερούμαι ίσης μεταχείρισης.

Ναι, η γυναίκα μπορεί να ΜΗΝ κάνει δουλειές απόψε γιατί είναι κουρασμένη (πλένουν και οι άντρες πιάτα με επιτυχία)!

Ναι, η γυναίκα μπορεί και πρέπει να αμείβεται το ίδιο με έναν άντρα και να έχει ίσες επαγγελματικές ευκαιρίες!

Όχι, η γυναίκα δεν αξίζει καμία μορφή βίας και για κανέναν απολύτως λόγο!

Ναι, η γυναίκα πρέπει επιτέλους να μην φοβάται μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκα!

Ο διαδικτυακός ιστότοπος International Women’s Day
(IWD –
www.internationalwomensday.com) διοργανώνει κάθε χρόνο για την γιορτή της γυναίκας μια καμπάνια με διαφορετικό θέμα. Υποστηρίζει επίσης διάφορες δραστηριότητες και events σε όλο τον κόσμο, επίσης με διαφορετική θεματική, που ορίζονται κάθε φορά από το ανάλογο hashtag. Φέτος, το 2017, το hashtag είναι #BeBoldChance και η θεματική είναι να αναλάβουμε όλοι μαζί πρωτοποριακές δράσεις για μια δυναμική αλλαγή για τις γυναίκες. Να ενωθούμε και να κάνουμε τολμηρές αλλά και ρεαλιστικές προτάσεις, αρχικά στα πλαίσια του κοινωνικού μας περίγυρου, για να επιταχυνθεί η ισότητα των δύο φύλων.

Φέτος λοιπόν αλλά και γενικά στην ζωή σου, αν πέσει στην αντίληψη σου κάτι που μόνο δείγμα ισότητας δικαιωμάτων δεν είναι, μην το αγνοήσεις. Ενημερώσου και ενημέρωσε. Υπάρχουν άνθρωποι, ομάδες και οργανώσεις που μπορούν να βοηθήσουν γυναίκες που βιώνουν οποιαδήποτε μορφή βίας ή καταπάτησης δικαιωμάτων. Πάρε θέση με τον τρόπο σου, βοήθησε ώστε άντρες και γυναίκες να είναι παντού πραγματικά ίσοι.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here