ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Αν μπεις σε ένα αστικό λεωφορείο και ρίξεις μια καλή ματιά γύρω σου, θα παρατηρήσεις πως όλοι, συνήθως στην ηλικιακή κατηγορία του «νεαρού», κοιτάνε κάτι στο κινητό τους. Ένας κλασσικός μεσήλικας μπροστά σε αυτό το θέαμα παθαίνει αυτομάτως δυσανεξία. Και με την πρώτη ευκαιρία θα την πέσει στο παλικάρι που παίζει με το κινητό του κατηγορώντας τη γενιά του πως είναι πωρωμένη με την τεχνολογία και πως δεν ασχολείται με τίποτα δημιουργικό. Δεν θα έχει βέβαια απολύτως άδικο. Αν ρίξεις όμως μια ακόμα πιο προσεκτική ματιά στα κινητά των συνεπιβατών σου (πράγμα που από ένα σημείο και έπειτα αγγίζει τα όρια της αδιακρισίας), θα δεις ότι κάποιοι καταπιάνονται με κάτι που ο μεσήλικάς μας λογικά δεν έχει κάνει ποτέ στην ζωή του: διαβάζουν.

Και δεν αναφέρομαι βέβαια στις διάφορες ιστοσελίδες και τα social networks αλλά στα ψηφιακά βιβλία. Την νέα μορφή που έχει πάρει ο τύπος για να σκανδαλίζει εμάς, τους λάτρεις της αναγνωστικής διαδικασίας, που πασχίζουμε να αποφασίσουμε εάν τελικά μας βολεύουν ή όχι.

Ας προσπαθήσουμε όμως να δούμε προς τα πού κλίνει ο ζυγός. Αρχικά, πρέπει να παραδεχτούμε πως τα ψηφιακά βιβλία έχουν το πάνω χέρι στην πρακτικότητα. Όπου μπορείς να κουβαλήσεις το κινητό σου μπορείς να κουβαλήσεις όχι μόνο το βιβλίο που διαβάζεις αλλά και την υπόλοιπη βιβλιοθήκη σου. Έτσι ο χρόνος που χαραμίζεται πάνω σε κάθε λογής μεταφορικά μέσα αξιοποιείται και από βαρετός γίνεται ψυχαγωγικός.

Η ίδια η διαδικασία της ανάγνωσης δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα την αντίστοιχη ενός συμβατικού βιβλίου. Αντιθέτως, μπορούμε να πούμε πως αναβαθμίζεται και αυτή, αφού τα διάφορα προγράμματα ανάγνωσης σου δίνουν τη δυνατότητα να επεμβαίνεις πάνω στο βιβλίο με διάφορους τρόπους (πχ, κρατώντας σημειώσεις, βάζοντας σελιδοδείκτες, αλλάζοντας γραμματοσειρά κ.α.), χωρίς να το καταστρέφεις στο ελάχιστο.

Για να μην πούμε για τις νέες δυνατότητες αυτοέκδοσης που οι ηλεκτρονικές εκδόσεις παρέχουν στους νέους και άσημους συγγραφείς. Με κόστος υποπολλαπλάσιο εκείνου που θα απαιτούσε μία συμβατική έκδοση στο χαρτί, τα ηλεκτρονικά βιβλία δίνουν επιτέλους τη δυνατότητα στους «φτωχούς συγγενείς» των γραμμάτων να επικοινωνήσουν με το πλατύ κοινό.

Είναι όλα όμως ρόδινα; Ο γράφων διατηρεί τις αμφιβολίες του. Όλοι όσοι αγαπούν το διάβασμα και τα βιβλία, μπορούν να βεβαιώσουν πως το βιβλίο δεν είναι απλά μια σειρά λέξεων. Από την αγορά, δηλαδή την βόλτα στο βιβλιοπωλείο, η οποία συνεπάγεται και επαφή με άλλα άτομα του είδους «Βιβλιοφάγος ο Συνεσταλμένος», μέχρι την αφή, την μυρωδιά του χαρτιού, το βιβλίο αποτελεί εμπειρία. Η ψηφιακή έκδοση, στερείται τέτοιας υπόστασης, παραμένοντας ψυχρή και αποστειρωμένη.

Έπειτα, μπορεί εμείς οι νέοι να μην το συνειδητοποιούμε – και εδώ που τα λέμε, ούτε και οι ενήλικες – αλλά το σώμα μας δεν είναι φτιαγμένο για να κοιτάει μια οθόνη. Το να διαβάζουμε στα κινητά μας αποτελεί μια ακόμη επιβάρυνση για τα μάτια μας, με όλη αυτή την ακτινοβολία που δέχονται, ενώ το διάβασμα στο κρεβάτι στο τέλος της ημέρας, όταν γίνεται από το κινητό, λέγεται πως ταράζει τον βραδινό ύπνο. Α; σκεφτούμε άλλωστε το εξής: μπορεί κανείς να συγκεντρωθεί στο διάβασμα κρατώντας την συσκευή που του αποσπά την προσοχή περισσότερο από κάθε άλλη;

Σε μια γενική λοιπόν θεώρηση ίσως να μην σας βοήθησε και πολύ το άρθρο μου να αποφασίσετε πώς είναι προτιμότερο να απολαύσετε τα αναγνώσματα σας. Δεν πρέπει όμως ποτέ να ξεχνάτε πως τίποτα στην ζωή δεν είναι βαμμένο με άσπρο ή μαύρο. Υπάρχει και το γκρι, υπάρχουν και άλλα χρώματα. Ο ποιητής εδώ προτείνει έναν συνδυασμό των εκδοχών για την καλύτερη ενσωμάτωση του αναγνώσματος στην καθημερινότητα σας ( π.χ. χάρτινος τύπος πριν πέσετε για ύπνο και ψηφιακός ανάμεσα σε δυο δραστηριότητες). Όποιες και να είναι πάντως οι επιλογές σας, ένα έχω να πω: διαβάζετε !

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here