ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Της Ειρήνης Τζιντζίλογλου, 1ο ΓΕΛ Κορδελιού


Το σχολείο με τη σημερινή του μορφή εστιάζει στη στείρα γνώση και την αποστήθιση. Από το νηπιαγωγείο ακόμη προσπαθούν να περιορίσουν την φαντασία μας και να βάλουν σε καλούπια τον τρόπο σκέψης μας. Αυτό όμως που πραγματικά επιθυμώ είναι το σχολείο να εστιάζει στη φαντασία και τη δημιουργικότητα μας, να αφήνει περιθώρια ατομικής πρωτοβουλίας και ελεύθερης βούλησης και να επιτρέπει σε εμάς τους μαθητές να έχουμε ελεύθερο χρόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας για να τον αξιοποιήσουμε με τον τρόπο που επιθυμούμε. Σαν κτιριακή υποδομή, ονειρεύομαι ένα σχολείο με χρώματα, με άνθη και δέντρα και άμεση επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον και όχι ένα σχολείο «φυλακή»,  αποκομμένο από τον υπόλοιπο κόσμο. Η δημιουργία επίσης ποικίλων αιθουσών, όπου τα παιδιά θα μπορούν να μαθαίνουν, να εκτονώνονται δημιουργικά και να συνεργάζονται, θεωρώ πως είναι απαραίτητη. Σχηματικά ως μαθήτρια ελπίζω για ένα σχολείο:

  • Που δεν προωθεί την αποστήθιση και τη στείρα απομνημόνευση.
  • Που δεν προσπαθεί να καταπιέσει, αλλά να διαπαιδαγωγήσει τους μαθητές.
  • Που απαρτίζεται από καθηγητές και εκπαιδευτικούς που ξέρουν να ακούνε και να κατανοούν την θέση των μαθητών.
  • Που αποτελείται από ανθρώπους που ενδιαφέρονται πραγματικά να διδάξουν, που είναι δάσκαλοι με όλη τη σημασία της λέξεως, αλλά και ανθρώπους που θέλουν να μάθουν, που συνειδητοποιούν την πραγματική και ηθική αξία της εκπαίδευσης.
  • Που ενισχύει την ατομική πρωτοβουλία, χωρίς να στοχεύει στη χρησιμοθηρική απόκτηση γνώσεων.
  • Που δημιουργεί σχέσεις εμπιστοσύνης και αλληλοκατανόησης.
  • Που κρύβει ευχάριστες εκπλήξεις.
  • Που κάνει τους μαθητές και τους καθηγητές να αισθάνονται ασφάλεια, ευτυχία, ζεστασιά και άνεση.
  • Που προετοιμάζει το παιδί και τον νέο να δημιουργήσει μία υγιή, πολυδιάστατη και αξιοσέβαστη προσωπικότητα.
  • Που μέσα από την αυστηρότητα και τους κανονισμούς δεν εμποδίζει την ελευθερία.
  • Που πραγματικά αναπτύσσει τις αρχές της δημοκρατίας, όπως την ελευθερία λόγου, την αξιοκρατία, την αρχή της πλειοψηφίας, την ανεκτικότητα και δεν αποτελείται από ανθρώπους δογματικούς και απόλυτους, που προσπαθούν με τη βία να επιβάλουν τα πιστεύω τους.
  • Που δημιουργεί σχέσεις σεβασμού.
  • Όπου οι μαθητές δεν θα βαριούνται αλλά θα επιδιώκουν να πάνε.
  • Που αποτελεί πραγματικό σχολείο.

Αυτό είναι το σχολείο που ονειρεύομαι. Είναι άραγε δυνατό να γίνει πραγματικότητα;

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here