ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Μια τόση δα ατασθαλία
Κατέληξε θρυαλλίδα της φθοράς
Έμπλεξε τα νήματα, της καρδιάς βαβυλωνία
Κι από άγγελος κατήντησε ο Έρως μασκαράς

Ήσουν της ήβης μου το πάθος
Στον μικρό μας χρόνο επένδυσα πολλά
Μα ήταν όλα εκ των προτέρων λάθος
Χιλιάδες μίλια μας κρατούσαν μακριά

Κι είν’ η απόσταση αλυσίδα αιχμηρή
Αφήνει σιωπηλά στο σώμα αμυχές
Κι ύστερα από χρόνια, κοιτάω τις ουλές
Στον βυθό του τότε χάνομαι, σε μία σκέψη πνιγηρή.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here