ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Της Δήμητρας Σιάρακα

«Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει ολοένα ταξιδεύει
κι αν «ορώμεν ανθούν πέλαγος Αιγαίον νεκροίς»
[…]
Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει•
παραπετάσματα βουνών αρχιπέλαγα γυμνοί γρανίτες…
Το καράβι που ταξιδεύει το λένε ΑΓΩΝΙΑ 937»

Γιώργος Σεφέρης

Θλίψη, πένθος, αγωνία, λέξεις ακουσμένες , χιλιοειπωμένες.
Λαίλαπες και οι λέξεις, πύρινοι δράκοι που καταπίνουν εμένα και εσένα.
Καταπίνουν χρόνια τώρα.

Πενθώ τους νεκρούς μου. Για ακόμη μια φορά.
Καθεστώτα δικτατορικά αντίθετα από ιδεώδη , αντίθετα από το σεβασμό στη ζωή, στον άνθρωπο, στη φύση.
Εμπρησμός της ζωής σε καταναγκαστικες νάρκες.

Βαλλόμενη σε έλη πνίγομαι, μάλλον καίγομαι ή και τα δυο.
Ποιος είναι ο πιο ανώδυνος θάνατος;
Συνειδητά η ασυνείδητα βασανίζομαι.
Αναπόφευκτη τραγωδία. Η Νέμεσις όπως και στον Σοφοκλή προχωράει.
Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οδηγεί στη Τιμωρία ( Τίσις) για την αποκατασταση της φύσης των πραγμάτων.

Η κάθαρσις πότε;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here