Εκπαίδευση

Αρχική Εκπαίδευση

Bullying: αθώοι και φταίχτες

Bullying, bullying, bullying…όλοι μιλάνε για το bullying, όμως τι είναι τελικά αυτό; Στα ελληνικά είναι γνωστό ως σχολικός – ή και μη σχολικός – εκφοβισμός. Μία σκληρή και συχνά βίαιη συμπεριφορά, την όποια εφαρμόζουν οι «δυνατοί» στους «αδύναμους» για να τους ταπεινώσουν. Είναι μία κατάσταση κατά την οποία ένα άτομο (ή μία ομάδα ατόμων)παρενοχλούν κάποιον συστηματικά και τον τρομοκρατούν.

Υπάρχουν αρκετά είδη εκφοβισμού, είτε λεκτικού, είτε σωματικού, είτε μέσω διαδικτύου. Το θύμα μιας τέτοιας συμπεριφοράς έχει συνήθως κάτι διαφορετικό από τους υπόλοιπους ανθρώπους του περιβάλλοντός του, όμως δεν είναι και απαραίτητο. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες, που αφορούν και τον θύτη και το θύμα.

Ας ξεκινήσουμε με τον θύτη. Οι περισσότεροι από μας – αν όχι όλοι – δεν ασχολούμαστε καθόλου με αυτόν. Συνήθως ασχολούμαστε αποκλειστικά με τις διάφορες ιδιαιτερότητες του θύματος, π.χ. αν είναι το «φυτό» της τάξης. Τέτοιες «αδυναμίες» γνωρίζουμε πως μπορούν εύκολα να τραβήξουν την προσοχή κάποιων…

Όμως ποιων κάποιων; Γενικώς των «κακών», που ξαφνικά τους την κάπνισε να πάνε να χλευάσουν και να τρομοκρατήσουν κάποιους άλλους; Ή μήπως ατόμων με συγκεκριμένα προβλήματα; Η παιδοψυχιατρική και η κοινωνιολογία έχουν ασχοληθεί συστηματικά με το προφίλ τέτοιων παιδιών και έχουν βρει πιθανές αιτίες, οι οποίες έχουν εξακριβωθεί σε πολλές περιπτώσεις.

Όλα αρχίζουν από την οικογένεια. Κι αυτό γιατί ο χαρακτήρας του καθενός από μας χτίζεται με την ανατροφή που μας δίνουν οι γονείς μας. Μία από τις «αδυναμίες» λοιπόν αυτών των νεαρών «νταήδων» είναι ίσως η αδιαφορία που επιδεικνύουν οι γονείς τους για την ανατροφή τους. Παιδιά παραμελημένα, που μεγαλώνουν μόνα τους και που επιστρέφουν στους άλλους την σκληρότητα που έχουν γευτεί τα ίδια.

Κάποιες φορές ίσως να έχουν και ψυχολογικά τραύματα από τους γονείς τους, είτε λόγω της βίας που υφίστανται στο σπίτι είτε λόγω των συνεχών τσακωμών των γονιών τους, στους οποίους είναι παρόντες. Στην περίπτωση αυτή τα παιδιά θα προσπαθήσουν μέσω της βίας είτε να αντισταθμίσουν τις ταπεινώσεις που υφίστανται είτε απλά να ξεσπάσουν.

Επιπλέον υπάρχει το ενδεχόμενο οι γονείς τους να τα μαλώνουν χωρίς λόγο, απλά και μόνο επειδή είναι τα μικρότερα μέλη της οικογένειας. Η συμπεριφορά αυτή ίσως να δημιουργεί στα παιδιά μία λάθος εικόνα για το πώς πρέπει να συμπεριφέρονται στα μικρότερα και πιο αδύναμα άτομα, να αποτελεί δηλαδή γι’ αυτά ένα λάθος πρότυπο.

Βλέπουμε λοιπόν πως πίσω από τους δράστες του εκφοβισμού κρύβονται συχνά οι γονείς τους. Όμως πολλές φορές ευθύνονται, όσο κι αν αυτό φαίνεται παράδοξο, και οι γονείς του θύματος. Γιατί θεωρούν δεδομένο ότι το παιδί τους είναι έτοιμο και αρκετά δυνατό για να αντιμετωπίσει την σκληρότητα της κοινωνίας. Γιατί πιστεύουν ότι στο παιδί τους δεν θα τύχει ποτέ να πέσει θύμα μια δύσκολης κατάστασης, ότι μπορεί να αποκρούσει τα πάντα, ασχέτως ηλικίας. Και για αυτό δεν καταλαβαίνουν έγκαιρα το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το παιδί τους.

Γονείς τέτοιων παιδιών, ιδίως αν αυτά έχουν κάποια ψυχολογική ευαισθησία ή ιδιαιτερότητα, θα πρέπει να είναι διαρκώς υποψιασμένοι και να παρατηρούν τυχόν περίεργα συμπτώματα. Αν το παιδί τους δεν κοιμάται τα βράδια ή αρνείται πεισματικά να πάει το πρωί σχολείο ή να βγει έξω ή δεν θέλει να το αγγίζουν, θα πρέπει οπωσδήποτε να του μιλήσουν, να μιλήσουν και στους καθηγητές του και γενικά να ψάξουν την αιτία. Να μην αδιαφορήσουν.

Οι γονείς είναι συχνά η ρίζα του κακού! Είναι δική τους ευθύνη για το πώς θα εξελιχθούν τα παιδιά τους. Ας καταλάβουν λοιπόν κάποιοι γονείς ότι πρέπει να δίνουν σημασία στον εσωτερικό κόσμο των παιδιών τους πριν είναι αργά!

Δημοφιλή Άρθρα

Τα αγαπημένα

Άκου μαμά…

Όλα αυτά τα χρόνια σε ακούω να μου κάνεις υποδείξεις και παρατηρήσεις για τα περισσότερα από τα πράγματα που κάνω, κομμάτια του εαυτού μου...